# Είναι 7:30 το απόγευμα. Γυρνάς από τη δουλειά ή προσπαθείς να πεταχτείς για δ...
Canonical: https://social-archive.org/fylleth667/t8pf5ZO5cS
Original URL: https://www.facebook.com/groups/326393284582811/posts/2213436419211812/
Author: Edo Marathonas
Platform: facebook
Share mode: full
## Content
Είναι 7:30 το απόγευμα. Γυρνάς από τη δουλειά ή προσπαθείς να πεταχτείς για δέκα λεπτά στην αγορά της Νέας Μάκρης να πάρεις ψωμί και τα βασικά για το σπίτι. Και ξεκινάει ο γνωστός, καθημερινός κύκλος: πρώτη γύρα στα στενά, δεύτερη, τρίτη. Τα λεπτά περνούν, τα καύσιμα καίγονται, τα νεύρα τεντώνονται. Κοιτάς δεξιά και αριστερά και βλέπεις ολόφρεσκα, πλατιά πεζοδρόμια περιφραγμένα με κολωνάκια. Και σκέφτεσαι αυθόρμητα: «Μα καλά, αυτό δεν ήταν το έργο των σχεδόν 10 εκατομμυρίων που θα έκανε τη ζωή μας καλύτερη; Γιατί νιώθουμε όλοι εγκλωβισμένοι;» Η αγανάκτηση που εκφράζουν οι κάτοικοι και οι καταστηματάρχες αυτές τις μέρες δεν είναι γκρίνια. Είναι η απόλυτα φυσιολογική αντίδραση ανθρώπων που βλέπουν την καθημερινότητά τους να δυσκολεύει χωρίς προφανή λόγο. Ας πάρουμε όμως μια ανάσα και ας δούμε ψύχραιμα τι ακριβώς συμβαίνει, γιατί πίσω από τις ωραίες λέξεις υπάρχει συγκεκριμένη τεχνική πραγματικότητα. Τι μας είπαν ότι είναι η «Βιοκλιματική Ανάπλαση» και τι σημαίνει στην πράξη; Στα χαρτιά, ένα βιοκλιματικό έργο έχει έναν βασικό στόχο: να κάνει τον άνθρωπο να νιώθει δροσιά και άνεση μέσα στην πόλη το καλοκαίρι, μειώνοντας το τσιμέντο και το καυσαέριο. Στην ευρωπαϊκή εμπειρία, αυτό επιτυγχάνεται κυρίως με φυσική σκίαση, δηλαδή μεγάλα δέντρα με πυκνή φυλλωσιά που σκεπάζουν τους δρόμους, χώμα που αναπνέει και απορροφά τις βροχές, και χώρους όπου περπατάς χωρίς να αναπνέεις την εξάτμιση του διπλανού αυτοκινήτου. Στη Νέα Μάκρη, όμως, η «βιοκλιματική» μεταφράστηκε σχεδόν αποκλειστικά σε… υλικά εργολαβίας. Μας είπαν για «ψυχρούς κυβολίθους» και «φωτοκαταλυτική άσφαλτο». Πρόκειται για ειδικά δάπεδα που αντανακλούν περισσότερο το φως. Όμως, όποιος περπατάει κάτω από τον μεσημεριανό ήλιο του Ιουλίου στην Αττική γνωρίζει καλά την αλήθεια: αν δεν υπάρχει συμπαγής ίσκιος από μεγάλα δέντρα, το λευκό πλακόστρωτο παραμένει καυτό, και όσο τα αυτοκίνητα περνούν ξυστά από τον πεζό, η «βιοκλιματικότητα» μένει μόνο στις ανακοινώσεις. Το μεγάλο λάθος: Η αφαίρεση χωρίς πρόβλεψη Κανείς λογικός άνθρωπος δεν είναι αντίθετος με τα σωστά πεζοδρόμια. Όλοι θέλουμε ασφαλείς διαδρομές για τα καροτσάκια των παιδιών και τους συμπολίτες μας με αναπηρία. Το σφάλμα εδώ δεν ήταν τα πεζοδρόμια. Ήταν η λάθος σειρά των πραγμάτων (αυτό που στον πολεοδομικό σχεδιασμό ονομάζουμε sequencing failure): Σε κάθε σύγχρονη πόλη, υπάρχει ένας κανόνας απαράβατος: Πρώτα φτιάχνεις και παραδίδεις οργανωμένα περιφερειακά πάρκινγκ, και ΜΕΤΑ καταργείς θέσεις από το κέντρο. Εδώ έγινε το αντίστροφο. Ξηλώθηκαν οι παρόδιες θέσεις εν μία νυκτί, μπήκαν τα εμποδιστικά κολωνάκια, και οι οδηγοί αφέθηκαν να ψάχνουν απεγνωσμένα πού να αφήσουν το αυτοκίνητό τους. Το ότι η δημοτική αρχή έτρεξε εκ των υστέρων στο Δημοτικό Συμβούλιο να νοικιάσει άρον-άρον ιδιωτικά οικόπεδα αποδεικνύει ότι η διαχείριση της στάθμευσης αντιμετωπίστηκε ως εκ των υστέρων μπάλωμα και όχι ως βασικό κομμάτι του σχεδίου. Και το αποτέλεσμα; Οι κάτοικοι υποφέρουν, και τα τοπικά καταστήματα —όπως πολύ σωστά επισήμανε ο Εμπορικός Σύλλογος— βλέπουν τον κόσμο να φεύγει γιατί δεν βρίσκει ούτε πεντάλεπτη στάση. Είναι λύση το «υπόγειο πάρκινγκ στην πλατεία»; Μπροστά σε αυτό το χάος, ακούστηκε από η πρόταση για ένα φαραωνικό υπόγειο πάρκινγκ τριών επιπέδων κάτω από την κεντρική πλατεία. Ακούγεται ελκυστικό με μια πρώτη ματιά, σωστά; Στην πραγματικότητα, είναι μια συνταγή της δεκαετίας του 1990 που η σύγχρονη επιστήμη έχει εγκαταλείψει προ πολλού: Μαγνήτης αυτοκινήτων: Ένα τεράστιο πάρκινγκ στην πλατεία καλεί όλα τα αυτοκίνητα να μπουν στην καρδιά του εμπορικού κέντρου, φρακάροντας όλους τους γύρω δρόμους στις εισόδους και εξόδους. Τεράστιο κόστος για λίγους μήνες: Ένα τέτοιο έργο κοστίζει πάνω από 12 με 15 εκατομμύρια ευρώ, για να εξυπηρετήσει ουσιαστικά την πίεση 2-3 καλοκαιρινών μηνών. Τον υπόλοιπο χρόνο ο Δήμος θα πληρώνει υπέρογκα ποσά για συντήρηση, ρεύμα και εξαερισμό. Υδρογεωλογικός κίνδυνος: Η Νέα Μάκρη βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα, με υπόγεια νερά σε μικρό βάθος και διερχόμενα ρέματα. Ένας βαθύς τσιμεντένιος κρατήρας αλλάζει τη ροή των υδάτων και σε μια ξαφνική νεροποντή οι ράμπες γίνονται παγίδες πλημμύρας. Και το χειρότερο; Πάνω από την τσιμεντένια πλάκα ενός υπόγειου γκαράζ δεν μπορεί να φυτευτεί ποτέ ξανά αληθινό, ψηλό δέντρο. Πώς λύνεται το πρόβλημα χωρίς άλλα πειράματα στην πλάτη μας; Δεν χρειαζόμαστε ούτε πρόχειρα μπαλώματα ούτε ανέφικτα μεγάλα λόγια. Υπάρχει δοκιμασμένος, ευρωπαϊκός δρόμος που δίνει άμεση ανάσα σε κατοίκους και επαγγελματίες: Κάρτα μόνιμου κατοίκου ΤΩΡΑ: Οι γύρω οικιστικοί δρόμοι πρέπει να προστατευτούν άμεσα, ώστε ο άνθρωπος που γυρίζει από το μεροκάματο να βρίσκει θέση έξω από το σπίτι του. Οργανωμένα πάρκινγκ στις παρυφές (300 μέτρα από το κέντρο): Όχι υπόγεια μπετά, αλλά ανοιχτοί, περιφερειακοί χώροι με υδατοπερατούς πράσινους κυβόλιθους (που δεν κρατούν νερό) και φωτοβολταϊκά στέγαστρα ή δέντρα για σκιά. Ολιγόλεπτη στάθμευση για την αγορά: Όπως ζητούν οι έμποροι, θέσεις σύντομης στάσης (30 λεπτών) στους εμπορικούς άξονες για να μπορούν οι πελάτες να κάνουν τα ψώνια τους, αποτρέποντας το να μένει ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο όλη μέρα. Μικρά δημοτικά λεωφορεία (shuttles): Ηλεκτρικά βανάκια ανά 10 λεπτά που ενώνουν τα περιφερειακά πάρκινγκ, το Ζούμπερι, τον Βουτζά και την παραλία με το κέντρο, για να μπορεί ο ηλικιωμένος και ο έφηβος να μετακινηθούν χωρίς να αναγκάζονται να πάρουν αυτοκίνητο. Αληθινό πράσινο και ασφαλές ποδήλατο: Δέντρα με μεγάλη φυλλωσιά που ρίχνουν πραγματική σκιά στο πεζοδρόμιο, και ένας προστατευμένος ποδηλατόδρομος στην επίπεδη διαδρομή από το κέντρο μέχρι την ακτή. Η βιώσιμη πόλη δεν είναι θεωρία στα γραφεία των υπουργείων ούτε εκ των υστέρων δικαιολογίες. Είναι να μπορείς να παρκάρεις στο σπίτι σου, να δουλεύει το μαγαζί της γειτονιάς, και να μπορείς να περπατήσεις ένα καλοκαιρινό απόγευμα με ασφάλεια και δροσιά. Η Νέα Μάκρη έχει όλο το φυσικό περιβάλλον για να γίνει πρότυπο. Αρκεί ο σχεδιασμός να ξεκινά από τον άνθρωπο που ζει καθημερινά σε αυτήν.
## Media
1. image: https://social-archiver-api.social-archive.org/media/archives/fylleth667/EaQraVCy2Q/00-image.jpg